NASA meldde twee verassingen over Mars deze week. Ze hebben mogelijk stromend water gevonden, en de planeet wordt nog steeds regelmatig getroffen door meteorieten. De sporen van water zijn gevonden in een geul in de wand van een krater. De kraters zijn gevonden door oude en nieuwe foto's met elkaar te vergelijken.
Telkens als Mars en water in één adem genoemd worden, komt het ontstaan leven al snel om de hoek kijken. Zo ook in dit geval: "Vloeibaar water, in tegenstelling tot het ijs en de waterdamp waarvan we weten dat het bestaat op Mars, wordt gezien als een voorwaarde voor leven. De nieuwe ontdekkingen verhogen de fascinatie voor de mogelijkheid van bacterieel leven op Mars".

Het standaard geblaat van NASA over recept voor leven op Mars: 'een beetje water toevoegen', kan gezien worden als een verhuld verzoek om subsidie. Het wordt pas echt interessant als je kijkt naar de frequentie waarmee nieuwe kraters ontstaan. Ze noemden geen specifieke aantallen, maar "als je op Mars zou wonen, zou je waarschijnlijk elke 10 tot 20 jaar een inslag meemaken die dicht genoeg bij is om hem te kunnen opmerken - misschien zou je hem horen, en je rot schrikken".
Als inslagen die groot genoeg zijn om op te merken, zich elke 10 tot 20 jaar voordoen binnen een bepaald gebied op Mars, zou het totale aantal kraters op Mars al snel oplopen. Bovendien kan één inslag meerdere kraters maken. "Het object kwam aan met een enigszins schuine hoek, en brak in stukken vlak voor het de grond raakte, want het heeft meerdere kleine kraters gemaakt".
Uitgaande van de misvatting van een hoge leeftijd van 4,5 miljard jaar zouden we met snel hoofdrekenen (4,5 miljard gedeeld door 10) op honderden miljoenen kraters komen. Dat is in de veronderstelling dat de frequentie van dit moment een constante is, en dat is waarschijnlijk veel te voorzichtig. Bovendien houdt het geen rekening met het aantal meervoudige inslagen die je zou moeten verwachten. Het landschap van Mars heeft vele bergen en kloven. Als de veronderstelde leeftijd een feit zou zijn geweest, dan had het landschap inmiddels al vele malen volkomen onherkenbaar verpulverd moeten zijn.

Dit artikel is met toestemming overgenomen van de website SchepperenZoon. Voor het originele artikel zie de onderstaande link:

http://www.schepperenzoon.nl/archief0612.html#061206