Een grote stapel teer zal langzaam van een helling naar benden stromen en zich verspreiden in een nagenoeg horizontale laag. Het meeste materiaal zal als gevolg van druk op deze manier "wegzakken", alhoewel gesteente maar heel erg langzaam wordt vervormd.

Berekeningen tonen aan dat grote kraters met hoge randen op de maan zich langzaam maar zeker zouden nivelleren in enkel tienduizenden jaren tijd. Grote, steilwandige kraters komen ook op Venus en Mercurius voor, waar de zwaartekracht nog groter is en de temperatuur hoog genoeg is om lood te laten smelten. Van de meeste grote kraters op de Maan, Venus en Mercurius wordt veronderstelt dat ze kort na het ontstaan van het zonnestelsel gevormd zijn.

Voor de rest van dit artikel zie de onderstaande link:

http://home.hetnet.nl/~genesis/Deel1/Geo87.htm