Evolutionisten zouden zo graag willen dat alle feiten netjes binnen hun theorie vielen. Helaas voor hen is dat niet zo. In de Stamboom van het Leven uit het boek van Darwin zouden kleinere organismen (bijvoorbeeld eencelligen) eenvoudiger zijn dan de grote organismen (zoogdieren). Onverwachte ontdekkingen gooien de boel op z'n kop:
1. Science Daily brengt het nieuws van een eencellig phytoplankton, genaamd Ostreococcus en bestudeerd door het Scripps Institute of Oceanography. Het komt in grote hoeveelheden voor in de oceanen en is verantwoordelijk voor de helft van alle fotosynthese op onze planeet. Een theelepel zeewater kan meer dan 100.000 van deze eencelligen bevatten. Het genoom van dit kleine wezentje heeft bijna net zoveel genen als dat van een mens. Het heeft ook bijna evenveel selenium eiwitten. Sterker nog, twee soorten Ostreococcus vertonen grote verschillen in hun genomen. Eentje heeft zelfs een extra chromosoom en een van de chromosomen laat een aanzienlijke herverdeling van genen zien. Volgens een onderzoeker zijn dit opmerkelijke verschillen die ze niet hadden verwacht. De verschillen tussen de soorten zouden langzaam geëvolueerd moeten zijn.
2. Volgens evolutionisten valt koraal onder de oudste en meest eenvoudige meercellige organismen. Oceanografen van het ARC Centre of Excellence in Australië begonnen hun persbericht met een verrassing: Het "nederige koraal" zou evenveel, of misschien zelfs meer genen hebben dan mensen. Er zijn zelfs overeenkomsten in de genen van het immuunsysteem (die ons beschermen tegen ziekten), de ontwikkeling van zenuwen, zicht en meer. "We hebben eigenlijk veel gemeen met koraal, ook al lijkt dat niet zo," zegt professor David Miller.
Mensen zijn volgens evolutionisten natuurlijk veel verder ontwikkeld dan koraal, dus wat moet een koraal dan met genen voor ontwikkeling van zenuwen en zicht? Zelfs in het licht van al dit soort tegenstrijdigheden wordt evolutie nooit in twijfel getrokken. Er wordt meestal snel iets geroepen als "dit stelt ons instaat om het beter te gaan begrijpen", of "dit werpt meer licht op evolutie". Hoe dan? In dit tweede geval wordt de verklaring gezocht in het 'verliezen' van genen gedurende de evolutie. Maar natuurlijk verklaart dat niet hoe ze er in de eerste plaats gekomen zijn, of hoe ze 235 miljoen jaar onveranderd zouden zijn gebleven, terwijl de rest van al het leven continu veranderde en blijkbaar wel zonder die genen kon. Volgens professor Miller zouden de genen van koraal mogelijk niet zo complex met elkaar samenwerken als in mensen. Dat zal dan nog onderzocht moeten worden. Hoe dan ook, in hun ogen wint evolutie altijd, of je nu de feiten aan je kant hebt of niet.

Hoe vaak moeten we nog laten zien dat de feiten en het evolutiegeloof elkaar niet aanvullen? Darwin wordt steeds vaker getackeld, en niet door grote, sterke rugbyspelers, maar door die 'kleine' wondertjes van de natuur. Dat het Darwinisme onze oorsprong niet kan verklaren is geen hypothese meer, maar begint meer op een natuurwet te lijken. En alleen een wonder kan de evolutionist nog redden van de natuurwetten. Maar de wonderen zijn de wereld nog niet uit: ook een evolutionist kan zich bekeren.

Dit artikel is met toestemming overgenomen van de website SchepperenZoon. Voor het originele artikel zie de onderstaande link:

http://www.schepperenzoon.nl/archief0705.html#070502