Genetic redundancy is het einde van Darwin's selectie hypothese. 

Het betreft namelijk unieke genen die men zonder probleem kunt uitzetten in modelorganismen. Teven komen natuurlijke redundanties overal in de natuur voor. Ik heb er zelf specifiek onderzoek naar gedaan want ik (Peter Borger) vond het nogal een merkwaardig fenomeen en het blijkt dat 1) er geen associatie is met duplicatie, 2) het robuuste fenotypes geeft, en 3) redundante genen niet sneller muteren dan essentiele genen. Ik heb al meermalen bediscussieerd waarom het redundantie argument het centrale dogma van het Darwinsime verwerpt, maar volgens Roel is dat steeds weerlegd. Dat is echter niet gebeurd en gewoon grootspraak. Omdat het niet werd weerlegd staat het argument gewoon nog als een huis.    

Voor de rest van dit artikel zie de onderstaande link:

http://www.vkblog.nl/bericht/226277/Genetic_redundancy_--_the_death_blow_to_Darwinism.