Sinds ongeveer tien jaar kennen we het genoom van Dictyostelium. We weten de exacte volgorde van alle 35 miljoen nucleotiden, de bouwstenen waarmee het genoom van Dixy is gebouwd.  Het bleek dat Dixys genoom ongeveer tienduizend eiwit-coderende genen bevat. Het verbazingwekkende is dat tweeduizend daarvan noodzakelijk zijn voor het bouwen van het sporenvormende ‘slijmslakje'. Deze tweeduizend genen vormen extra genetische informatie en zijn alleen vereist voor de seksuele voortplanting. Zelfs indien het organisme al deze DNA-elementen zou verliezen, dan nog zou het kunnen reproduceren en nakomelingen kunnen voortbrengen door celdelingen. Een groot deel van het genoom van Dixy is volledig toegewijd aan een multi-cellulaire, seksuele levensstijl, maar om te blijven bestaan is die levensstijl niet noodzakelijk. Een van beide systemen is redundant. Het kan niet vaak genoeg benadrukt: Uit hoe meer onderdelen een genetische programma is opgebouwd, hoe makkelijker er onderdelen verloren gaan door een ophoping van schadelijke mutaties. Hoe minder selectiedruk op een genetisch programma staat, hoe makkelijker de onderdelen van zo'n programma vervallen en degenereren.

Voor de rest van dit artikel zie de onderstaande link:

http://www.vkblog.nl/bericht/258321/Voorproefje_%5B2%5D