Mensen die in het gips zitten voelen zich nu misschien niet zo prettig, maar ze zouden dankbaar moeten zijn dat het zo moeilijk is om een bot te breken. Wetenschappers aan het Max Planck Institute hebben een "nieuw constructieprincipe" ontdekt "op nano-schaal, wat voorkomt dat botten breken onder bovenmatige belasting," wat ze "bijna onbreekbaar" maakt. Omdat de stijve onderdelen van het botweefsel op een bepaalde manier gerangschikt zijn, zijn de botten als geheel veel beter in staat om te vervormen en druk te absorberen dan de onderdelen op zich. Er werd in het persbericht niet over evolutie gesproken, maar wat wel genoemd werd was: "natuurlijke ontwerpprincipes." De wetenschappers waren van mening dat het ontwerp van botten ook kon worden gebruikt door constructeurs.
Het persbericht is gebaseerd op een publicatie van PNAS, waar ook al niet over evolutie werd gesproken. Ze eindigen met de woorden "De hiërarchie van deformatiemechanismen die waargenomen zijn in het bot, kunnen ons misschien helpen bij het ontwerpen van een nieuwe, sterke nanocompositiematerialen. (mooi woord voor galgje of scrabble.)

Natuurlijke ontwerpprincipes" Leuke omschrijving. Het bevat het "O-woord", ontwerp, maar het is vaag genoeg om geen alarmfase in de wetenschappelijke gemeenschap teweeg te brengen. Misschien moeten ze hun detectielussen iets scherper afstellen: als er gesproken wordt over ontwerp maar niet over evolutie dan moeten we ingrijpen. De theorie van "Intelligent Ontwerp" (Intelligent Design - ID) verklaart dat bepaalde kenmerken van de natuurlijke wereld het best verklaard kunnen worden als een resultaat van intelligentie, en niet van willekeurige natuurlijke processen. Hoe krijg je nou een mooi hiërarchisch systeem door puur willekeurige processen? Stel dat er vervorming was op de nanoschaal maar niet op de millimeter- of centimeterschaal. Dan zouden botten lang niet zo sterk zijn. Hoeveel vissen en amfibieën hebben moeten sterven aan botbreuken voordat alle niveaus van 'hiërarchische complexiteit' op hun maximum waren? Je moet wel beseffen dat evolutie geen bewuste samenwerking kent, met als doel een gemeenschappelijk ontwerp. Alles moet gebeuren door willekeurige mutaties, veranderingen die vervolgens door 'natuurlijke selectie' 'uitgekozen' worden om te overleven. Dat zou net zoiets zijn als duizenden scrabbleletters op een rijtje leggen, er steeds eentje verleggen, net zolang totdat je een spannend verhaal krijgt. Dit artikel laat maar weer eens zien dat wetenschap het best kan stellen zonder Darwinisme. De schrijvers hadden die hypothese niet nodig en zouden met een ID uitgangspunt dezelfde conclusies getrokken hebben. Proberen te verklaren hoe het allemaal ontstaan is, zou er niets toe gedaan hebben. Waren ze echter begonnen met het uitgangspunt dat alles ontworpen is, dan hadden ze ontwerp verwacht en het ook gevonden. Deze manier van denken stimuleert ons des te meer om het ontwerp in de natuur verder te onderzoeken en het proberen na te bootsen. De Ontwerper heeft het goed gedaan! Het is misschien bot gezegd, maar de waarheid gaat tot op het bot.

Dit artikel is met toestemming overgenomen van de website SchepperenZoon. Voor het originele artikel zie de onderstaande link:

http://www.schepperenzoon.nl/archief0611.html#061114