|
Biomimetica: de natuur inspireert ontwerpers en bouwers. Er is op deze pagina's al vaker melding van gemaakt. Zo is er een zeer aërodynamisch zaadje, nou zeg maar 'zaad', want ze zijn soms wel 15 cm breed en wegen tot wel 300 gram. De dikte van de vleugels is slechts 1 mm. De BBC News (volg de link voor een heel mooi filmpje) rapporteert over de Alsomitra klimplant. De zaden worden geproduceerd door een zaaddoos ter grootte van een voetbal. Ze zweven dan soms wel honderden meters ver. Na de landing verrotten de vleugels en brengen ze een nieuwe klimplant voort, die via de stam van een boom de weg naar het licht zoekt, om zelf ook weer van die 'hanggliderzaden' te produceren. De aërodynamica van deze zaden is al meer dan 20 jaar geleden ontdekt door twee Japanse ingenieurs. De zaden zijn zo goed ontworpen dat ze afdalen onder een hoek van slechts 12 graden en een valsnelheid hebben van 0,4 meter per seconde, waardoor ze uitstekend gebruikt kunnen worden voor het ontwerpen van vliegtuigen.
Bepaalde schelpdiertjes graven zich met de snelheid van ongeveer een centimeter per seconde in, in het zand van de zeebodem. Zo'n beestje gebruikt daarvoor twee bewegingen: hij duwt naar boven, waardoor de modder mengt met het water erboven en duwt zichzelf tegelijk naar beneden. Zo creëert hij een drijfzandlaag om zichzelf heen, waardoor hij heel weinig weerstand heeft en weinig energie gebruikt bij het graven. Hierdoor geïnspireerd hebben ingenieurs een robot ontworpen die deze techniek imiteert: licht, klein en efficiënt. Live Science vertelt ons erover. Eén van de ontwerpers was verbaasd over hoe robuust het mechanisme is. Het apparaat zou gebruikt kunnen worden om zeemijnen te detoneren en het onder water bevestigen van installaties en kabels. Ze hechten zich in de bodem en kunnen ook zo weer losgemaakt worden.
Het "lotuseffect" (zo noemde Science Dayly het), werd al gebruikt om vuil en zelfs bacteriën te weren van bepaalde oppervlakken. Heel handig in de ruimtevaart, waar je niet zomaar even naar buiten stapt om je ramen te lappen. Nu heeft men ontdekt dat de lotusplant ook nog eens de efficiëntie van zonnepanelen met 25% kan vergroten. New Scientist meldt nu dat de detectors meer licht zouden kunnen ontvangen door minuscule koepeltjes, gebaseerd op de structuur van het oppervlak van de lotusbladeren. Hierdoor komen er meer fotonen bij de detector en worden er niet meer zoveel gereflecteerd, zoals nu het geval is. Ook hierbij is het afweren van water en vuil een belangrijk voordeel. De waterdruppels krijgen geen grip: ze kunnen geen contacthoek bereiken waarbij hun oppervlaktespanning gebroken wordt. Daardoor worden ze ronder en rollen van het oppervlak af, waarbij ze licht blokkerend stof meenemen. Een soortgelijk effect werd beschreven door PhysOrg, waar verteld wordt van onderzoekers die gebruik maken van peptiden om een waterafstotend oppervlak te maken. Onze toekomst ziet er stralend uit met zelflappende ramen!
Ook op PhysOrg, een heel artikel over biomimetica. Naast de regelmatige denkfout van het personifiëren van de natuur en het onnodig verwijzen naar miljarden jaren, krijgen we toch veel interessante informatie over natuurlijke biotechnologie. Zoals bijvoorbeeld dat slangsterren kristallen kunnen produceren die licht zonder vervorming doorgeven en een uitzonderlijk goede focus hebben. Ze zijn ook nog eens vreselijk sterk. Hierdoor hebben we nu instelbare microlenzen.
De enorme informatierijkdom in de natuur roept regelmatig de verbazing en het enthousiasme van onderzoekers op. Het inspireert en brengt ons vele verbeteringen van producten die ons leven aangenamer maken. Van technologie, tot de medische wetenschap, overal profiteren we van het ontwerp in de natuur. Sterker nog: heel veel van onze huidige technologie had veel beter, efficiënter en milieuvriendelijker kunnen zijn als we eerst naar de natuur hadden gekeken. Nagenoeg verliesloze motoren die vrijwel geen schadelijke stoffen achterlaten, bevestigingsmaterialen die 1000x sterker zijn dan wat we nu hebben en loslaten zonder een spoor na te laten, oppervlakken die zichzelf schoonhouden, optimale aërodynamica, perfecte optiek, micro-microcomputers, superdunne beeldschermen die nauwelijks energie verbruiken, constructies die vele malen sterker zijn dan staal en noem maar op. De mogelijkheden zijn eindeloos.
Het nabootsen van goed werkende principes in de natuur is alleen maar logisch als je er vanuit gaat dat alles ooit eens optimaal ontworpen is. Darwin en zijn gevolg hebben hier niets mee te maken. Natuurlijke selectie kan niet ontwerpen, ze geeft het voordeel aan de best aangepaste variatie, maar komt zelf niet met iets nieuws. Aangezien levende organismen de mogelijkheid in zich hebben om zich in vrijwel elke extreme omstandigheid op aarde aan te passen, wordt het alleen maar waarschijnlijker dat er een Ontwerper achter zit. We maken wielen voor veel situaties (zoals een glad wegdek of rul zand), maar maak eens een wiel dat zich automatisch aanpast aan de omgeving, dat vereist veel meer vindingrijkheid - Intelligent Ontwerp dus.
Dit is wetenschap op zijn best! Hier zien we hoe de wetenschap de Schepper verheerlijkt. Door Hem de eer te geven die Hem toekomt en Zijn ontwerp als voorbeeld te nemen voor onze eigen producten. We zijn door Hem creatief gemaakt en kunnen deze creativiteit gebruiken om mooie dingen te maken. Hierbij maken we gebruik van de dingen die Hij ons voorgedaan heeft. Zoals een vader aan zijn kinderen laat zien hoe je een bepaalde vaardigheid verkrijgt en zich verheugt wanneer het kind deze vaardigheden gebruikt om zelf creatieve dingen te doen. Zo is ook onze hemelse Vader blij wanneer we Zijn schepping bestuderen om er zelf iets moois mee te maken. Het evolutieverhaal is daarbij als graffiti die de muren van het onderzoekslab besmet. Het voegt niets toe aan de wetenschap. Maar wetenschap die uitgaat van een goed ontworpen natuur kan iets bereiken en iets zinvols produceren. Kun je nog studeren? Overweeg dan een studie in de biomimetica...
Dit artikel is met toestemming overgenomen van de website SchepperenZoon. Voor het originele artikel zie de onderstaande link:
http://www.schepperenzoon.nl/archief0912.html#091205
|