Paleosolen worden aangevoerd als een van de geliefde bezwaren tegen de wereldwijde vloed en de 6.000 jaar oude leeftijd van de aarde. Uniformitarianen geloven dat paleosolen (oude bodem horizonten) normaal zijn in het stratigrafische register. Er wordt aangenomen dat deze bodem horizonten honderden tot duizenden jaren nodig hebben om te vormen en perioden vertegenwoordigen van de aarde dat zij niet met water bedekt was. Dus zo wordt gesteld, konden ze niet tijdens de zondvloed gevormd zijn. Toen echter twee voorbeelden van veronderstelde paleosolen werden bestudeerd (één in Missouri, VS en de andere in Queensland, Australië), bleek dat zij de toets der kritiek niet konden doorstaan. De losse en korrelige structuur van de horizonten hebben niet de kenmerkende eigenschappen van grond (aarde) en de interpretatie van een paleosol komt niet overeen met de volgorde van de vereiste geologische gebeurtenissen. In tegendeel, het bewijsmateriaal past beter binnen het bijbelse kader dan binnen het kader van het uniformitariaisme. De gronden werden niet gevormd gedurende een lange contactperiode met de atmosfeer (sub-aeriaal), maar door verwering in situ (ter plaatse) gedurende en na de zondvloed.

Voor de rest van dit artikel zie de onderstaande link:

http://www.scheppingofevolutie.nl/index.php?url=art_paleosolen.htm