Waarschijnlijk heeft u weleens gehoord van de uitdrukking ‘zien is geloven’, maar is dat altijd juist? Eigenlijk is het vaak omgekeerd: ‘geloven is zien’. Dit geldt bijvoorbeeld binnen de geologie. Geologisch bewijs spreekt niet voor zichzelf, en moet worden geïnterpreteerd. De wijze waarop wij interpreteren wordt altijd beïnvloed door wat we geloven.

Een goed voorbeeld hiervan is te vinden op een bord lang de weg, nabij de ‘Sheep Rock Unit’ van de ‘John Day Fossil Beds National Monument’ in centraal Oregon (Verenigde Staten). Hier stroomt de ‘John Day River’ door een ‘water gap’  De ‘water gap’ is 300 meter diep met aan beide zijden nagenoeg verticale wanden van basaltgesteente.
Volgens de standaard uniformitarianistische interpretatie is de basaltlava hier circa 16 miljoen jaar geleden afgezet. Nadien heeft de rivier zich langzaam een weg gebaand door deze lava-afzettingen gedurende miljoenen jaren, een ravijn (‘gorge’) vormend. Maar hoe kon een rivier door heuvelruggen stromen? Men zou verwachten dat de rivier rondom de heuvelrug zou stromen.
De interpretatie van een creationist kent dit probleem niet. In de visie van creationisten is het ravijn uitgesleten door water dat zich terugtrok gedurende de recessieve fase (de fase waarin het water in de oceanen stroomt) van de wereldwijde zondvloed, toen bergen en continenten werden gevormd en oceaanbassins ontstonden. Met andere woorden, het ravijn is snel uitgesleten en recent gevormd. Dat is ook wat het bewijs duidelijk suggereert.

Voor de rest van dit artikel zie de onderstaande link:

http://www.debijbeliswaar.nl/Creatiestudies/picture_gorge.html