Het Ebers papyrus is een document van 20 meter lang en 30 centimeter breed en ruim 3000 jaar oud; het wordt in de Bibliotheek van de universiteit van Leipzig bewaard. Het werd in Egypte in 1873 door professor Georg Ebers verkregen die het later aan de universiteit schonk. Het document beschrijft vooral ziektes en kwalen en voorgeschreven medicijnen. Op de achterzijde van een van de vellen staat een kalenderverwijzing vermeld. Het Ebers - papyrus en haar verwijzing naar een zogenaamde Sothis opkomen is een van de steunpilaren voor de algemeen aanvaarde chronologie van de Egyptoloog Eduard Meyer.

De eerste bouwsteen en aanzet voor de orthodoxie was het werk dat CENSORINUS in het jaar 239 AD schreef. Een boek genaamd DE DIE NATALI ter ere van de verjaardag van Censorinus’ broodheer, QUINTUS CAERELLIUS. In dit boek schreef Censorinus dat in het jaar 139 AD de hondster verschenen was op de eerste dag van de maand Thoth, en dat die dag gelijk viel met 19 juli van de Romeinse kalender. Die dag zou dus een nieuw Sothistijdperk hebben zien aanvangen. Men ging er van uit dat de vorige keer dat zulk een heliakaal opkomen waargenomen werd, 1460 jaar eerder gebeurde in 1321 v. Chr., en in 2781 v. Chr. Men ging daarna op zoek naar geschreven informatie in Egypte, zowel papyri als in steen, waarin naar een heliakaal opkomen van de hondster verwezen werd. In 1870 was de zogenaamde Ebers - kalenderverwijzing op papyrus tevoorschijn gekomen en men meende dat daarin een verwijzing naar een heliakaal opkomen te vinden was.

Daarenboven kon een link met een dan regerende farao gemaakt worden.
Het Eberspapyrus verwijst namelijk naar het negende regeringsjaar van een farao Zeserkere die waarschijnlijk Amonhotep I van de 18de dynastie is. Het Eberspapyrus vermeldt het opkomen van Sopdet of de hondster, dit meende de conventionele Egyptologie althans te kunnen opmaken. Het jaar 1321 v. Chr. werd zo verankerd met het negende jaar van Amonhotep III en de overige farao’s van deze dynastie werden eveneens op de tijdsbalk gerangschikt. Dit alles in de veronderstelling dat er zoiets als een Sothisperiode van 1460 jaar bestond en in een kalender gehanteerd werd! Het jaar 1321 v. Chr. werd zo de eerste schakel van de chronologische ketting. Een ketting is maar zo sterk als haar zwakste schakel. In het hierna volgende betoog zal de eerste en dus belangrijkste schakel van de conventionele ketting verbroken worden.

Het is de verdienste van David Rohl, een prominent Egyptoloog en revisionist van de oudheid, dat hij de orthodoxe verbindingsschakel, van de door hen gefabriceerde chronologie, verbroken heeft. In zijn werk A TEST OF TIME (Chapter 5, The Ebers Calendar, 1995) maakt hij duidelijk dat het Ebers papyrus helemaal niet verwijst naar een heliakaal opkomen van de Sothis of de hondster maar naar de kroning van de farao die zo een nieuwe kalender wilde inluiden, de regeringsjarenkalender. Tenminste dat was de bedoeling van de farao, volgens Rohl. Hierna de Eberskalender met vertaling.

1. Year 9, under the person of the dual king Djeserkare, living forever;
2. New Year’s festival, month III of Shemu, day 9, the going forth of Sopdet;
3. Tekhy, month IV of Shemu, day 9, the going forth of Sopdet;
4. Menkhet, month 1 of Akhet, day 9, the going forth of Sopdet;
5. Huther , month II of Akhet, day 9, the going forth of sopdet;
6. Kaherka, month III of Akhet, day 9, the going forth of sopdet;
7. Shefbedet, month IV of Akhet, day 9, the going forth of sopdet;
8. Rekeh (1st), month I of Peret, day 9, the going forth of sopdet;
9. Rekeh (2nd) month II of Peret, day 9, the going forth of sopdet;
10 Renutet, month III of Peret, day 9, the going forth of sopdet;
11. Khonsu, monh IV of Peret, day 9, the going forth of sopdet;
12 Khentykhet, month I of Shemu, day 9, the going forth of sopdet;
13 Ipet, month II of Shemu, day 9, the going forth of sopdet;

Het papyrus werd in Egyptisch Hiëratisch schrift van rechts naar links geschreven. Op het papyrus zijn duidelijk de herhalingstekens vanaf lijn 3 te merken, waar in lijn 2 ‘the going forth of Sopdet’ vermeld staat. Dit gegeven is in tegenspraak met de orthodoxe verklaring voor dit papyrus. De orthodoxie zoekt een melding van een eenmalig opkomen van de hondster terwijl de Eberspapyrus een opkomen voor iedere maand opgeeft, wat in geval van de hondster niet mogelijk is aangezien deze slechts eenmaal per jaar verschijnt. De conclusie is, dat de hele constructie waar de orthodoxie de Egyptische dynastieën op de tijdsbalk mee rangschikt, fout is. Met een beetje ironie, eigen aan de Engelsen, merkt Rohl tot slot het volgende op: “So, I cast off the tethering rope of Egyptian history from this long used but now corroded and insecure anchor..”

Dat het hanteren van het Eberspapyrus om het begin van een nieuw Sothistijdperk te bewijzen, fout is, leerde Cecil Torr al. in 1896 AD toen deze Egyptoloog zijn Memphis en Mycenae publiceerde, waarin deze tegen zijn tijdgenoten in discussie trad over de Sothis datering. Zijn publicatie werd in 1988 opnieuw uitgegeven door ISIS in het Verenigd Koninkrijk. Hierna volgt het relevante gedeelte met Torr’s commentaar betreffende het Eberspapyrus. Hij maakt duidelijk dat de Egyptische jaarkalender ten tijde van Amonhotep, een jaar van 360 dagen telde en men aldus wanneer men een huidig zonnejaar van 365,25 dagen in een kalender die op 360 dagen gebaseerd is, inleest, tot foute bevindingen komt.

Memphis and Mycenae, Cecil Torr, Chapter IV, Egyptian Chronology: The Calendar, etc. ISBN 0 9513811 0 5
“In a calendar, written on the back of a papyrus, the rising of the dog star is placed on day 9 of month 11 in year 9 of king Ser-ka-Ra. This is presumably Ser ka Ra Amen-hetep of Dyn. 18; and he came to the throne in 1249 at latest. Had there been 365 days to the year, day 9 of month 11 would have been 57 days from day 1 of month 1 in the year after; and then year 9 of king Ser ka Ra would have been assignable to 1550 BC, that being four times 57 years before 1322 BC, the supposed date of the rising of the dog star on day 1 of month 1. But this calendar proceeds from day 9 of month 12 to day 9 of month 1 just as it proceeds from day 9 of any other month to day 9 of the next; so that it clearly is intended for the year of 360 days with twelve months of thirty days apiece and nothing added. And thus it will not serve to fix the date of king Ser ka Ra Amen-hetep, as there is nothing to fix the date at which the dog star rose on day 1 of month 1 in these years of 360 days apiece.”

Tot slot merkt Cecil Torr het volgende op betreffende de Sothis- dateringsmethode:
“This all looks as though the cycle was invented by the later Greeks at Alexandria. Nor is there anything to indicate that it was known to the Egyptians in earlier times; no mention of it being found in their inscriptions or papyri, though occasionally these note the rising of the dog-star.”

Conclusie: de dateringsmethode van de orthodoxe Egyptologie is onderuit gehaald en aldus dienen alle blootgelegde archeologische strata in Israël opnieuw gedateerd te worden. Men hoeft niet meer, in afwijking van duidelijke Bijbelse gegevens, de binnenvallende Israëlieten als een Nomadentroepje van ongeveer 50.000 mensen af te schilderen, omdat de nederzettingen in de fout gedateerde strata geen miljoenenleger van mensen konden huisvesten. Een herschikking van de strata/levels bij Jericho bvb levert de onderzoeker Dr. Donovan Courville.

Dit artikel is met toestemming overgenomen van Robert de Telder. Voor het originele artikel zie de onderstaande link:

http://www.chronology.be/Anomalie%2010.htm