Nieuws Feeds
Enquête
Laatste Artikelen
- Jonge-aarde-scheppingsmodel: Een recente ontwikkeling?
- Ark Encounter Project van Answers in Genesis
- Conferentie ‘Exploring the World’ (1)
- Prof. Dr. Frans van Lunteren over Galilei
- Conferentie 'Exploring the World'
- Zeldzaam fossiel vliegende dinosauriër gevonden
- Kamer Herodes in theater blootgelegd
- Vliegende dino deed aan polsstokspringen
- Boekrecensie van Het grote ontwerp
- Boekrecensie van Nieuw atheïsme
Doneren
| Dinosauriërsoorten opnieuw geclassificeerd |
 |
 |
 |
|
Het blijkt soms moeilijk te zijn om onderscheid te maken tussen soorten. Zeker als je te maken hebt met fossielen. Een publicatie in Science laat zien dat drie 'soorten' dinosauriërs eigenlijk verschillende groeistadia van één soort zijn.1 Ze waren Pachycephalosaurus, Stygimoloch en Dracorex genoemd, maar die namen zullen waarschijnlijk moeten worden veranderd.
Het opnieuw classificeren van deze fossielen gaat niet zonder slag of stoot. Jack Horner stelt voor om de drie exemplaren te zien als één soort, maar Robert Bakker vindt dat niet, omdat ze er zo verschillend uitzien. Horner en anderen zijn er echter van overtuigd dat het gaat om exemplaren van eenzelfde soort, in de stadia van jong, adolescent en volwassen, gebaseerd op verandering van structuren in de schedel. De vergroeiingen in het bot, die de schedels zo verschillend maken, kunnen volgens hem het gevolg zijn van mutaties. Hoewel ook vandaag de dag skeletten van eenzelfde soort behoorlijk kunnen verschillen, blijven onderzoekers hun vondsten classificeren als een "unieke vondst" en "een compleet nieuwe soort" (zie bijvoorbeeld dit artikel van National Geographic, waarin een oude, vergeten schedel uit een museum wordt toegekend aan een "hele nieuwe familie"). Science Daily beschrijft hoe onderzoekers in Australië proberen om hun dinosaurusbotten een plaats te geven naast die uit andere delen van de wereld, wat ze blijkbaar veel moeite kost. Australische dinosauriërs zijn zijn namelijk heel anders. 1. Erik Stokstad, "Did Horny Young Dinosaurs Cause Illusion of Separate Species?", Science, 23 november 2007: Vol. 318. no. 5854, p. 1236, DOI: 10.1126/science.318.5854.1236.
Het is heel lastig om te bepalen wat nu precies een soort is. Soms is het haast een filosofische kwestie. Is het een andere soort omdat wij 'vinden' dat het een andere soort is, of is het echt een andere soort? Waar ligt de grens? Hoe kijk je naar de fossielen? Kijk je door de bril van 'miljoenen jaren van toenemende complexiteit', of kijk je ernaar door de bril van de Bijbel? Als je het op de creationistische manier bekijkt zie je een aantal door God geschapen hoofdgroepen van dieren die zo knap gemaakt zijn, dat ze de mogelijkheid in zich hadden om vele verschillende vormen voort te brengen. Die mogelijkheid zit er nu niet meer in (uit een poedel zullen bijvoorbeeld niet meer zoveel soorten honden kunnen worden gefokt), maar er is nu wel een enorme verscheidenheid aan vormen. Over het algemeen zou je kunnen zeggen dat beesten tot dezelfde soort behoren wanneer ze vruchtbaar nakroost kunnen voortbrengen, maar dat kunnen we bij dinosaurusfossielen natuurlijk niet meer controleren. Het fokt namelijk niet zo best met fossielen. Ik ben tenminste nog nooit een fossielenfokker tegengekomen. Misschien waren er nog wel veel meer dinosauriërs die allemaal afstamden van dezelfde door God geschapen soort. Het bepalen van de soort is nog veel lastiger bij aseksuele organismen. Die hebben geen seks, dus is er geen duidelijke scheiding tussen soorten aan te brengen. Het grote conflict in de taxonomie is altijd tussen de mensen die alles willen opdelen in zoveel mogelijk soorten en de mensen die het liefst een zo eenvoudig mogelijke structuur zien. Dan is er natuurlijk ook de eerzucht die veel onderzoekers hebben; want het ontdekken van een 'nieuwe' soort brengt een zekere mate van roem met zich mee. Soms wordt zo'n nieuwe soort ook nog naar de ontdekker vernoemd en dat zet je naam dan mooi in de geschiedenisboeken. Je gaat je wel afvragen hoeveel dinosauriërs en andere fossielen op deze manier in verschillende soorten gepropt zijn, gebaseerd op een Darwinistisch vooroordeel en de roemzucht van de onderzoekers. Zo worden we weer mooi in het ootje genomen.
Dit artikel is met toestemming overgenomen van de website SchepperenZoon. Voor het originele artikel zie de onderstaande link: |