"Eén is goed, twee is beter" schijnen de evolutionisten te denken. Dat is wel leuk als het om koekjes gaat, maar bij problemen is het minder. Paleontologen hebben er weer een probleem bij, maar het lijkt wel of ze er blij mee zijn. Volgens een artikel op Science Daily zijn paleontologen een soort masochisten. De Cambrische explosie was blijkbaar niet genoeg voor ze; er moest nog een pre-Cambrische explosie bij. Over de Cambrische explosie is al vele malen geschreven op deze site (zoek Cambrische explosie).
  Als je uitgaat van een evolutionistische geologische tijdschaal, blijken de fossielen in voor-Cambrisch gesteente net zo plotseling te verschijnen als de fossielen in Cambrische lagen. Een onderzoeksteam van Virginia Tech heeft er onderzoek naar gedaan en is tot deze conclusie gekomen. Ze publiceerden hun resultaten in Science.1  In hun rapport probeerden ze niet om het fenomeen op een Darwinistische manier te verklaren. Ze namen geeneens voorzorgsmaatregelen om de creationisten voor te zijn, die ongetwijfeld op dit onderzoek zouden reageren omdat dit verdraaid veel lijkt op een dubbele falsificatie van de evolutietheorie. Nee, ze grepen deze gelegenheid aan om te laten zien dat hier een patroon te herkennen is. Als abrupte verschijning van soorten de norm is, dan werkt evolutie misschien wel zo! Ze beschreven deze eerste explosie als een "gefaald experiment met een evolutionair patroon, vergelijkbaar met die van de Cambrische explosie". Aan evolutie zelf werd natuurlijk niet getwijfeld. Het ging gewoon twee keer heel erg snel. Darwin zelf zag evolutie als een langzaam proces, een geleidelijke opeenstapeling van vele kleine aanpassingen. Uiteraard waren de onderzoekers verbaasd dat deze voor-Cambrische organismen volledig gevormd, zonder tussenstadia gevonden worden. Darwin wist al van de Cambrische explosie en kon alleen maar hopen dat de 'missing links' ooit eens gevonden zouden worden. De lijntjes tussen de soorten in de 'stamboom van het leven' blijven nu, na bijna 150 jaar zoeken, echter nog steeds denkbeeldige overgangen.
  Shuhai Xiao, een professor bij Virginia Tech, stelde Darwin's idee voor als een omgekeerde kegel, met aan de onderkant enkele en aan de bovenkant vele soorten. Maar in de praktijk lijkt het volgens Xiao meer op een cilinder, met aan de basis een hele snelle "uitstraling" (diversificatie) en hogerop alleen kleine wijzigingen. En dat geldt dus zowel voor de pre-Cambrische als de Cambrische explosie. Een verklaring hiervoor bleef uit en ook aan het einde van het artikel is te lezen dat wetenschappers nog steeds geen zekerheid hebben over de "drijvende krachten achter de snelle morfologische expansie..."
1.  Shen, Dong, Xiao and Kowalewski, "The Avalon Explosion: Evolution of Ediacara Morphospace,"
Science, 4 january 2008: Vol. 319. no. 5859, pp. 81-84, DOI: 10.1126/science.1150279.

Oké, dat is het dan, nu is het echt afgelopen. Darwinisten, geef het maar op. Hoe vaak moeten vondsten uit de échte wereld jullie theorie nog falsificeren, voordat jullie toegeven dat jullie wereldbeeld niets anders is dan een uit de hand gelopen hallucinatie? Als je Engels kunt lezen, moet je het hele artikel maar eens doornemen. Onzekerheden stapelen zich op totdat je aan het einde van het artikel leest: "één ding lijkt zeker -- de evolutie van het vroegste microscopische en complexe leven ging voor de Cambrische explosie ook door een explosieve gebeurtenis heen..." Het is echt een bijzondere belevenis om te zien hoe mensen ondanks een overweldigende hoeveelheid bewijs, in staat zijn om hardnekkig vast te houden aan hun geloof. Deze wetenschappers zien een heel onevolutionistisch plaatje en zeggen dan plompverloren: "Moet je nou kijken, evolutie gaat explosief in plaats van geleidelijk!"
  We observeren het volgende: Over de hele wereld vinden we verharde lagen met allemaal verschillende soorten dode beesten erin. In de onderste lagen vinden we de meeste basisvormen daarvan al volledig gevormd, zonder aanwijsbare oorzaak en zonder enige indicatie dat ze een gemeenschappelijke voorouder zouden hebben. Conclusie: Eens, héél lang geleden in een moeras hier ver vandaan, kwamen twee chemicaliën elkaar toevallig tegen. Zegt de ene chemische stof tegen de andere: "Hé, jij ook hier? Zullen we samen iets organisch gaan doen?" Zegt de andere: "Ja leuk, dan kook ik een lekker oersoepje en dan ga jij... o nee, de gasvles lekt!" KABOEMM!!! "Hé da's lollig, ik voel me ineens helemaal complex worden." Zegt de ene weer: "Nee, dit is het niet helemaal, laten we het eens met een grotere explosie proberen..."

 

Dit artikel is met toestemming overgenomen van de website SchepperenZoon. Voor het originele artikel zie de onderstaande link:

http://www.schepperenzoon.nl/archief0801.html#080108