|
Drie recente fossielvondsten halen Darwins Stamboom van het Leven weer eens overhoop. Ondanks vele van dit soort ontdekkingen is het geloof dat fossielen een duidelijk leesbaar 'verhaal' vormen van miljoenen jaren opwaartse evolutionaire ontwikkelingen in levende wezens nog steeds springlevend.
Wanneer er fossielen gevonden worden die niet goed (of helemaal niet) in de veronderstelde Stamboom van het Leven passen, worden ze gezien als mogelijkheden om de theorie 'bij te stellen'. Eerdere artikelen over deze ingebeelde afstamming geven al voldoende stof tot nadenken, maar het kan geen kwaad om er af en toe aandacht aan te besteden. Zo kwam National Geographic met het nieuws dat de 'vroegste' hersenpan van een haaiachtige vis die tot nu toe bekend is, heeft laten zien dat eerder aannames 'volledig fout' zijn. Dat is wat de 'experts' zeggen, volgens het artikel. Haaien zijn niet primitiever dan andere vissen. Het blijkt een stuk complexer te zijn dan men dacht. Evolutie werd gewoon aangenomen. De BBC rapporteerde niet over de problemen, maar wel dat dit fossiel "licht schijnt op de evolutie van gewervelden met kaken."
Over Archaeopteryx is men ook nog niet uitgepraat. Het overbekende fossiel wordt door de één als (vroege) vogel en door de ander als reptiel geclassificeerd. Science Daily geeft hoop aan hen die het uitgestorven dier als vogel zien. Een röntgenscan wijst uit dat de gehoorbeentjes meer lijken op die van vogels dan op die van reptielen. Het gehoor leek waarschijnlijk veel op dat van de hedendaagse Emoe, aldus de onderzoekers.
In Precambrisch gesteente zitten kronkelige lijntjes, dat is al heel lang bekend, maar wat zijn deze fossiele spoortjes eigenlijk? Zonder een lichaam dat het veroorzaakt heeft is het moeilijk te zeggen. Evolutionisten die de Cambrische Explosie wilden 'verzachten' hebben ze lange tijd geïnterpreteerd als gangen van wormen, de 'vroegste' voorbeelden van bilaterale (tweezijdige) beesten. Die interpretatie is onder vuur komen te liggen door de recente ontdekking van amoeben die kunnen rollen en sporen trekken die heel veel lijken op de fossiele sporen in het Precambrium. Zowel Science1 als Current Biology2 bespraken een publicatie van vorige maand in Current Biology.3 Geen van beiden was erg optimistisch. Het bleek dat de sporen van complex meercellig leven in het Precambrium net zo goed veroorzaakt kan zijn door ééncellig leven. De oorspronkelijke publicatie van Matz et al maakte het niet makkelijk voor Darwinisten. Ze suggereerden dat de vreemde plantjes van voor de 'explosie' geen meercellige organismen waren, maar hele grote ééncellige organismen. Het lijkt erop dat onder de Cambrische grens (waarin plotseling bijna alle hogere levensvormen verschijnen) alleen maar ééncellig leven te vinden is. Dat is geen gunstige constatering voor het Darwinisme. Ga maar na: een plotselinge overgang van ééncelligen naar vele vormen van meercellig leven (dus zonder een duidelijk aantoonbare reeks opeenvolgende stappen) kun je niet echt zien als een bewijs voor Darwinistische evolutie.
1. Stefan Bengtson en Birger Rasmussen, "New and Ancient Trace Makers," Science, 16 January 2009: Vol. 323. no. 5912, pp. 346-347; DOI: 10.1126/science.1168794.
2. Jan Pawlowski and Andrew J. Gooday, "Precambrian Biota: Protistan Origin of Trace Fossils?," Current Biology, Volume 19, Issue 1, 13 January 2009, pp. R28-R30, doi:10.1016/j.cub.2008.11.003.
3. M.V. Matz, T.M. Frank, N.J. Marshall, E.A. Widder and S. Johnsen, "Giant deep-sea protist produces bilaterian-like traces," Curr. Biol. 18 (9 Dec 2008), pp. 1849–1854.
We zullen dit jaar nog wel meer horen over de 'bewijzen' voor het Darwinisme. Eén van Darwins belangrijkste bewijzen moest uit de fossielen komen. De vele fossielen hadden een geleidelijke overgang van eenvoudig naar complex moeten aantonen. Dit is echter niet het geval. Er blijven duidelijke scheidingen tussen soorten, zowel bij de nu levende soorten als in het fossielenbestand. Met name de gigantische 'sprong' van het Precambrium naar het Cambrium is verre van geleidelijk te noemen. De ouderdom van deze lagen is overigens verzonnen, al ver voordat men deze kon 'onderbouwen' aan de hand van het verval van radioactieve elementen. Methoden die geen enkele zekerheid geven over de werkelijke ouderdom van de gesteenten, gezien de aannames die gedaan moeten worden om het te laten 'werken'. Je moet al geloven dat ze zo oud zijn om het 'bewijs' te kunnen accepteren. Je ziet in wetenschappelijke lectuur dan ook regelmatig 'geloofsuitspraken' en vaak wordt daarbij ook flink
gebluft, zo van: "het is geëvolueerd", "het is miljoenen jaren oud", enzovoort, zonder daarbij keihard aan te tonen dat het waar is wat ze stellen. Het wordt gewoon als bewezen aangenomen. Lees meer over dit soort denkfouten in de Lariedetector.
Darwin zette (wellicht onbewust) een bepaalde trend in het wetenschappelijk denken. Het heeft 'de wetenschap' in mijn ogen geen goed gedaan. Door de kleine veranderingen die we waarnemen tot in het absurde te extrapoleren en aan te nemen al het leven op aarde afstamt van een ééncellig wezen, worden scheppingsdaden en betrokkenheid van een God nagenoeg volledig overbodig gemaakt. Maar wat nu als het toch wél waar is? Als het bestaan van een liefdevolle, creatieve, intelligente Schepper geen 'fabeltje' is, zoals je vaak hoort zeggen? Leg je jezelf niet te veel aan banden als je deze optie uitsluit? Denk eens aan de implicaties. Als je bij voorbaat de mogelijkheid van een Schepper afwijst, is het dan mogelijk dat je het doel van je leven gaat missen, omdat je Hem er niet bij betrokken hebt?
Bekijk ook eens deze video's
Dit artikel is met toestemming overgenomen van de website SchepperenZoon. Voor het originele artikel zie de onderstaande link:
http://www.schepperenzoon.nl/archief0901.html#090124
|
