"Wetenschappers hebben in Uruguay, Zuid-Amerika, een fossiel van een skelet ontdekt van een knaagdier zo groot als een stier," aldus , The Guardian van 15 januari jl. Tot nu toe is dit het grootste knaagdier dat ooit ontdekt is. Andrés Rinderknecht en Ernesto Blanco, die de fossiele resten ontdekten, hebben hem "Supermuis" gedoopt. De officiële benaming is echter 'Josephoartigasia monesi'. Hij moet ongeveer een ton gewogen hebben en stoot daarmee "Cavi-zilla" van zijn troon, die ongeveer 700 kg gewogen zou hebben. Die supercavia heette overigens officieel Phoberomys pattersoni en was ontdekt in Venezuela. Er zat blijkbaar ook weer een overlijdensakte met een datum bij, want die werd gesteld op 4 miljoen jaar geleden. (Om gevatte reacties te voorkomen: de ouderdomsbepaling wordt gedaan aan de hand van de laag waarin het fossiel gevonden wordt en daarover zijn afspraken gemaakt op grond van evolutionistische vooronderstellingen. De ouderdom van miljoenen jaren is geen vaststaand feit.) De vondst werd bekend gemaakt in het tijdschrift Proceedings of the Royal Society B. Ook op Nu.nl, Times Online en bij de BBC werd er melding van gemaakt.

Natuurlijk was er weer het 'nodige' evo-gebabbel omheen. Neem nou zo'n woord als 'prehistorisch', waarmee men zoiets bedoelt als: uit een tijd dat er nog geen mensen waren, of dat ze nog niet konden praten, schrijven of tekenen om hun bevindingen aan het nageslacht door te vertellen. In het wereldbeeld dat afgeleid is van de Bijbel, bestaat zo'n tijd helemaal niet. Er zijn altijd mensen geweest die konden praten en wellicht ook schrijven. In de Bijbel vinden we dan ook af en toe beschrijvingen van gigantische beesten (lees bijvoorbeeld het boek Job eens - hoofdstuk 40 en 41). Noach nam van elk basistype 1 paar beesten mee in de Ark, maar veel van die beesten kunnen nu, zo lang na de zondvloed, blijkbaar niet meer zo groot worden als toen. Ten tijde van de zondvloed had er natuurlijk ook al heel wat soortvorming plaatsgevonden, waardoor de beesten die meegingen in de Ark mogelijk niet meer alle genetische informatie van de oorspronkelijke creatie in zich hadden. Dit soort vondsten zijn telkens weer aanwijzingen dat levende wezens voor de zondvloed groter en sterker waren dan nu. Mensen die andere (materialistische en naturalistische) theorieën aanhangen willen graag zien dat levende wezens gedurende miljoenen jaren steeds groter, beter sterker en complexer werden. Het fossielenbestand stelt ze echter steeds weer teleur; hun goede hoop wordt telkens bruut verpletterd. Cambrische en 'pre-Cambrische' explosies, hoog ontwikkelde soorten in de 'oudste' aardlagen en zogenaamde 'missende schakels' leggen keer op keer een vernietigend getuigenis af, zoals reeds meerdere malen vermeld en aangetoond op deze pagina's. Laten we nu even onze hoofden buigen en deze mensen met ingetogen medeleven gedenken... Oké, genoeg getreurd, sla nu de Bijbel open en lees hoe de geschiedenis zich werkelijk voltrokken heeft.

Dit artikel is met toestemming overgenomen van de website SchepperenZoon. Voor het originele artikel zie de onderstaande link:

http://www.schepperenzoon.nl/archief0801.html#080121