Hoe kan een wetenschapper aantonen dat evolutie van een bepaald onderdeel van een lichaam heeft plaatsgevonden? Chinese wetenschappers publiceerden afgelopen week in Nature. 1) hun poging om de evolutie van het oor in zoogdieren te verklaren, door een 'missing link' te presenteren. Ze ontdekten een fossiel 'primitief' zoogdier waarvan zij beweerden dat het een gat dicht in de evolutie van het middenoor.
    Luo et al beschreven een nieuw soort zoogdier, Yanoconodon, dat ze vonden in de fossielrijke provincie Liaoning in China en wat volgens hen een overgangsvorm moest zijn. Naast een aantal vergelijkingen met andere zoogdieren betreffende de bouw van het skelet, ging de publicatie hoofdzakelijk over de ontwikkeling van de botjes in het middenoor. Ze deden hun uiterste best om te verklaren hoe uit de botjes aan de achterkant van de kaak zeer geleidelijk de hamer, het aambeeld en de stijgbeugel ontstonden. Volgens het evolutieverhaal zouden zoogdieren uit reptielen zijn ontstaan, waarbij deze botjes nog aan de kaak vastzitten. Gedurende de lange tijdperken die de evolutiefilosofie nodig heeft, zouden deze botjes langzaam los zijn gekomen van de kaak. Het voordeel zou zijn geweest dat de botjes zich dan vrijer konden bewegen, zodat ze zich helemaal aan de taak van het horen konden wijden. De onderzoekers konden bij Yanoconodon onderdelen vinden die ze hamer en aambeeld noemden, maar een stijgbeugel vonden ze niet. De botjes zouden nog niet helemaal losgekomen zijn van de kaak, wat een aanwijzing zou zijn dat het om een tussenvorm gaat. Volgens de auteurs ontstond het specifieke gehoorsysteem van zoogdieren in twee takken onafhankelijk van elkaar.

1) Zhe-Xi Luo, Peiji Chen, Gang Li en Meng Chen, "A new eutriconodont mammal and evolutionary development in early mammals," Nature 446, 288-293 (15 maart 2007) | doi:10.1038/nature05627.

Een van de meest voor de hand liggende problemen met dit voorbeeld is dat er in de zogenaamde evolutionaire geschiedenis meerdere soorten dieren zijn met een complex gehoorsysteem. Evolutionisten noemen dit 'convergente evolutie'; dat houdt in dat eenzelfde structuur op meerder plaatsen onafhankelijk ontstond. Een ingewikkeld oor komt ook al voor bij dieren die volgens dezelfde theorie ouder zouden zijn. Komt Yanoconodon dan niet een beetje te laat om nog een overgangsfossiel te zijn? Blijkbaar niet als je er vanuit gaat dat zoiets ingewikkelds als het gehoorsysteem meerdere malen spontaan kan vormen. Een ander probleem met dit soort redenaties is dat je niet zomaar kunt aannemen dat de ene structuur uit de andere voortkomt. Je kunt alle skeletten van honden die we nu kennen op een rijtje zetten en daar miljoenen jaren van ontwikkeling in zien. We weten echter dat al die hondenrassen in korte tijd door ons gefokt zijn. Wat zou een evolutionist zeggen als hij de skeletten van een Deense Dog en een Chihuahua in een laag zou vinden die verondersteld wordt miljoenen jaren oud te zijn. Zou hij de twee met elkaar in verband brengen? Hoogst onwaarschijnlijk. En stel je dan eens voor dat al die verschillende honden begraven zouden zijn in meerdere lagen. We kunnen alleen maar raden op welke manier een paleontoloog deze vondsten aan elkaar zou verbinden, als hij dat al zou doen. Misschien zou hij wel concluderen dat de Chihuahua een verre evolutionaire voorouder was van de Deense Dog. In werkelijkheid zijn beide onder begeleiding van bewuste, intelligente selectie voortgekomen uit dezelfde voorouder. Het op een rijtje zetten van verschillende skeletten omdat 'ze uit elkaar lijken te zijn ontstaan' is pure fantasie. Je kunt niet zeker weten of die botjes van beesten waren die kindjes kregen waar een net iets beter gehoororgaan in zat; dat is geen historisch feit. Het enige wat we van dit fossiel weten is dat het een beest was wat wie weet wanneer, wie weet waar geleefd heeft; dat het wie weet waarom door wie weet wat om het leven gekomen is (vul zelf maar in...)
    Het hele 'missing link' concept is misleidend, want het neemt al bij voorbaat aan dat er een lineaire ontwikkeling is van eenvoudig naar complex. De zogenaamde 'missing links' die aangedragen worden passen alleen maar in het verhaal als je in het verhaal gelooft. Ze bewijzen op zichzelf niets, want elke 'tussenvorm' kan net zo goed een variatie zijn op een door God geschapen basisvorm. De fossielen die achtereenvolgens gevonden worden in de lagen die steeds jonger zouden zijn, volgen ook lang niet altijd het verwachtte patroon van 'eenvoudig' naar 'complex'. Vaak worden complexere vormen juist in 'oudere' lagen gevonden. Sterker nog: bijna alle basisvormen worden in het zogenaamde Cambrium gevonden en 'voor' het Cambrium vindt men vrijwel alleen maar eencellige organismen. Hoe verklaar je een ontwikkeling van eenvoudig naar ingewikkeld, als het 'begin' meer op struikgewas met allemaal verschillende stammetjes lijkt dan op een boom met één stam, waaruit alles voortgekomen is?
    De beste manier om feiten te interpreteren is door logische conclusies te trekken. Wat is de meest voor de hand liggende conclusie wanneer je een complex werkend mechanisme als een oor ziet, zonder een duidelijk aanwijsbare voorgeschiedenis? Je denkt aan ontwerp. Iemand heeft dat zo verzonnen. Dat is de meest logische conclusie. Dat het per ongeluk op die manier in elkaar gevallen is, kan zeker als een zeer onwaarschijnlijke hypothese worden gezien. Mensen die nog niet verblind, of bevooroordeeld zijn door Darwinistische indoctrinatie, zullen zeker kiezen voor de ontwerphypothese.

Dit artikel is met toestemming overgenomen van de website SchepperenZoon. Voor het originele artikel zie de onderstaande link:

http://www.schepperenzoon.nl/archief0703.html#070320