Job 37:10: “Door zijn geblaas geeft God den vorst, zodat de wrede wateren verstijfd worden” 

Volgens de evolutietheorie, is al de materie en energie het resultaat van een reusachtige explosie genaamd de Oerknal. De wetten dat alle materie en energie hieruit ontstaan zijn, is ook het resultaat van dezelfde grote explosie. Als een bijkomstig resultaat van dit geloof, overtuigen evolutionisten dat dingen zich gedragen geheel volgens de weg van de toeval.

 De eerste vraag die in je gedachten komt is: Hoe kan toeval de schijnbaar nauwkeurige ontwerpen, die we zien in het gedrag van belangrijke materie, hebben geproduceerd? Neem bijvoorbeeld water. Water is essentieel voor het leven. Water, de basis voor ons voedsel, brengt verteerd voedsel naar de cellen die het verst in ons lichaam te vinden zijn, dit gebeurt samen met zuurstof, zodat onze cellen kunnen leven. Water breekt de afvalstoffen af en gedraagt zich precies op die manier dat de andere organen deze afvalstoffen kunnen verwijderen uit ons lichaam. Is het toeval dat alleen water, de belangrijkste basis voor de materie van het leven, ook deze andere unieke taken kan doen?

Water weigert zich te gedragen zoals de andere materialen. Bijvoorbeeld: We weten allemaal dat elk materiaal van vloeibaar in vast kan veranderen. Het krijgt dan meer dichtheid en wordt zwaarder. Maar wanneer water bevriest wordt het ijs, en dan wordt water niet zwaarder maar lichter. Als het zwaarder zou worden dan zou het ijs zinken als het werd gevormd. Dan zou zo’n snelle bevriezing al het leven in de meren, rivieren en zeeën (waar ijs is uiteraard) doden. 

De unieke eigenschappen van water zijn een van de velen miljoenen van de zogenoemde toevallige gebeurtenissen die zo hadden moeten gebeuren (in overeenstemming met miljoenen van andere details) in opdracht om leven mogelijk te maken. Alles samengevat, het eenvoudige water getuigt van een intelligente Schepper.

(bron: http://www.creationmoments.com/)