De Europese cultuur is over het algemeen in hoge mate post­christelijk en diepgaand beïnvloed door de verlichting. Kenmerkend voor de verlichting is het najagen van kennis louter op basis van de ongebonden menselijke rede. Als gevolg van de verlichting ziet de overgrote meerderheid van de Europese denkers religie en rede als strijdig met elkaar. Wat overheerst, is een natuurwetenschappelijk wereldbeeld dat door en door naturalistisch is en geen ruimte laat voor het bovennatuurlijke. Wie dit rationalisme consequent volgt, wordt atheïst – of op zijn best agnost.

Dit secularisme is een bepalende factor voor het leven en denken in Europa, vooral aan de universiteiten. Ik noem de universiteit, omdat geen enkel ander instituut meer invloed heeft op de westerse cultuur. Aan de universiteit krijgen de toekomstige leiders en opiniemakers hun opleiding. Aan de universiteit maken ze zich het wereldbeeld eigen dat hun leven verder zal stempelen. En omdat deze mensen bepalend zijn voor onze cultuur, zal het wereldbeeld dat ze aan de universiteit in zich opnemen het overheersende wereld­beeld zijn in onze cultuur. Als we dus de universiteit ver­anderen, veranderen we de cultuur door middel van degenen die haar vormgeven. Als het christelijk wereldbeeld weer een vooraanstaande en respectabele plaats krijgt aan de universiteit, zal dat als een zuurdeeg heel de samen­leving doortrekken.