De gedachte dat er een groot tijdsverschil zit tussen de eerste twee verzen van Genesis wordt de hiaat theorie genoemd. De meeste variaties van deze theorie interpreteren Genesis 1:1 als de eerste schepping, welke ook de schepping van de hemelen, de aarde, planten en dieren en zelfs een menselijk ras voorafgaand aan Adam omvatte! Mogelijk gingen er miljoenen jaren voorbij, gedurende welke tijd Satan en zijn engelen vielen en de bewoners van de Aarde bedierven. God heeft toen de Aarde en al zijn bewoners geoordeeld en vernietigd. Zo werd de Aarde “woest en ledig” (Genesis 1:2) en bleef dat voor lange tijd.

Volgens de Hiaat theorie begon de tweede schepping in Genesis 1:3 met de eerste dag van de (her)scheppingsweek – de bekende 6 dagen schepping. Deze serie gebeurtenissen staat ook bekend als de “ruïne-reconstructie theorie”  of de “voor Adam catastrofe theorie”.

 De moderne Hiaat theorie werd voorgesteld in 1814 door Thomas Chalmers, een leidinggevende Schotse theoloog. Enkele geologen van zijn tijd beweerden dat de Aarde veel ouder was dan volgens Genesis. Chalmers bedacht daarom de Hiaat theorie om Genesis te harmoniseren met de behoefte van die geologen. Er is geen duidelijke beschrijving van wie dan ook voor 1814, die Genesis 1:1-2 op deze wijze interpreteert. Dit is bijzonder belangrijk, omdat Hebreeuwse geleerden van 2000 jaar geleden zeker de Hebreeuwse schriften beter begrepen dan wij tegenwoordig doen. Waarschijnlijk was de enige motivatie om de Hiaat theorie te publiceren om in de behoefte voor lange perioden te voorzien. Helaas waren de aanhangers van de Hiaat theorie niet op de hoogte van al de wetenschappelijk bewijzen voor een jonge Aarde.

Voor de rest van dit artikel zie de onderstaande link:

http://home.hetnet.nl/~genesis/Deel3/faq_hiaat.htm